seni gördüğüm zaman…
kalbime birşey oluyor seversem halin yaman…

 

?

ben artık 22 yaşında biri olarak doğru ve yanlışı ayırt edebilirim değil mi?evet buna cevap verebiliyorum. ben ayırt edebiliyorum. ama etrafımdakiler neden buna inanmk istemiyorlar?

mesela bir insana güvenmem için o kişiyle ne yapmam gerekiyor? hani yolculuk,yemek falan mı derler ne? böyle mi olmalı mutlaka. hadi yemek yedim. hemen tanıdım mı?  güvenebilir myiim? ama öncesinde güvenmediğim biriyle nasıl yemek yerim. ya suyuma bişi katarsa

aklımda ki sorular 

• güven nedir?
• neye göre sınıflandırıyoruz insanları?
• kim ne demiş önemli mi?
• en çok kimin dediği önemli?
• kimin rızası alınmalı öncelikle?
• o doğru insan mı?
• beynimi mi yıkadı yoksa ? :p
• pazar günü ne giysem ?
• herşeyin bir anda olup bitmesini istemek nedendir?
• heyecanım bitmiş midir?
• kim?nezaman?nerede?kiminle?neyapıyor?
• Rabbim bu hallere getirdiyse beni bir bildiği vardır. Hayırlıdır…
• acaba annemin dediği gibi ben aptal mıyım ?
• yoksa safın teki miyim?
• böyle boş durmak kime fayda sağlar?
• bir bayanın çalışması ne derece doğrudur?
• para lazımsa çalışılmalıdır mı?
• peçe çözüm müdür?
• y daha neler olacak yaşantımız da?
• kimlerle daha uğraşacağız?
• maddiyat?maneviyat?

 

ucuzluk ne zaman ? :p

(offfffff.. okadar uzun yazdım ki sonra bi küçük yanlış tuş ile hepsi gitti)

 bayramlığım yok. hani diyoruz kocaman olduk bayramlığa ne gerek var. ama etrafımda ki benden daha kocaman insanların bile bayramlığı var ben de mi almalıydım?
ucuzluk başlasın…:)

annemin her sezon söylediği şeylerden biridir. “ucuzluk başlasın gideriz kızım”.bende “tamam” derim doğal olarak. sonra ucuzluk gelir. ben “gidelim” derim “gideriz” der “gidelim” derim “gideriz” der. ( bu arada ben gitmişimdir almışımdır bişiler ama bütçe annelerde daha çok olacağından ısrar etmeye devam ederim) tekrar tekrar “gidelim” derim “gideriz ” der. ve gün gelir biz gideriz. ve hiç bir şey bulamadan geri döneriz. ve annem der ki :
” biraz zayıflasaydın. bak hiç birşey bulamadın.. nihahahaha… “  şimdi anacım… öbür sezon çıkacakken artık nerdeyse.. kalmaz tabi hiçbirşey. ama benim annem her olayı aynı olaya bağlamaya alışkın olduğu için. buna da bağlar.

ve mutlu son… kurban bayramı gelir… hadi baştan…

 

bitti..(m)

ramazan bitti. bayram da bitecek. ve benim acilen uğraşacak bir şeyler bulmam gerekecek. çünkü daha fazla bu şekilde duramam evde. hiç alışkın değilim. alışkın olmamakla beraber alışmak da istemiyorum. resmen iğrenç bir olay evde durmak. belki bazıları ah işim olmasa da evimde otursam derler ama.hiç bana göre değil gerçekten. birde “ben” evde olduğumda hiç verimli geçmiyor günüm. belki başkalarının geçiyor olabilir. ben geç kalkıp geç yatıyorum. ve ınternet başında kuruyorum :p olmaz böyle. biri bana dur desin.. 

 

kimimkimsin

neye göre çevremdekileri seviyorum bilmiyorum. 2 sevdiğim insan aslında çok çok farklı tiplerde, karakterler de olabiliyor. sanırım kendimden birşey bulmakla alakalı bu sevme işi. mesela emel… bide mim… (mim dimi?) o kadar farklılar ki aslında. ama ben ikisini de çok seviyorum.

ay kendimi birden uzun m. gibi hissettim. ıyy.. uzun m bi arkadaş. böyle msn de gelip…
nabeer canımmmsss.. diyor herzaman. çok samimi olmadığımız için sinir oluyorum. bide msn de yazarken bütüm “m” harfleri vb. böyle kalpler malpler çıkıyor. yazdığını zor okuyorum onun smile larından. çok komik kız ya. herşeyle dalga geçtiğimi sanan biri. gerçi dalga geçilecek çok şeyi var ama. yapmıyorum ki. hiiç işim olmaz…

aklım çok karışık. bir sürü şey geliyor aklıma yazmak için. hiçbirisini yazmadan kapatıyorum sayfayı. neden böyle.. bilmiyorum… neyse..

 

oadam

odamı çok sevdiğimi farkettim bugün. şuan odam da benim yumuşacık yatağımda başkası uyuyor. çok ısrar etti ben senin rahatını bozmıyım diye ama… e misafir.. olmaz öle.. bi sorun yapmıyorum ama sadece odamı,yatağımı çok sevdiğimi farkettim işte…

bide O(a)damı çok seviyorum… O ayrı… hakkaten seviyorum ama… yalan değil hesap kitap yok bu sevgim de sanırım. hiç hesap kitap yapıyorum. belki de yapmalıyım. ama körükörüne bir sevgi olmadığını da çok ii biliyorum.

 

Sabah sabah şahan çıktı

Sahur vakti Şahan çıkıyormuş meğer. Şaşırdım. Annem şu saçmalıkları kapat dedi. Ben de kapattım gitti. Dedim boşveer… Şahan mı kurtaracak seni… Neyden ? Belki cehennemden.. yada ne biliyim herşeyden. Her neyden kurtulmak istiyorsam… Sanınırm benim son zamanlarda sorunlarım var. Neyapacağımı bilmez durumdayım sanki. Mesela dün olduğum kadar hiiç alıngan olmamıştım bu güne kadar. Kim ne derse desin bi cevabım vardı. Her gıcık cevabımdan sonra tabii ki de pişman oldum. Zaten gıcık bi cevap verdim mi anında takışıyoruz etraftakilerle. Dedim dün… herkesin benimle sorunu var. bide herkesi bırak benim de kendimle sorunlarım var. işte bütün mesele bu. psikiyatrise mi gitsem dedim… oooo… işte blogum var. anlatıyorum ya derdimi. bazen bırakmak istiyorum gerçekten şu blog işlerini. fakat hakkaten içimdekileri paylaşmak çok rahatlatıyor beni. Walla ne diyim Allah affetsin…

 

:)

Hadi bakalım, Bismillah…

Hayırlı uğurlu olsun inşaallah…